Herinneringen koesteren

Ik wandel nu bijna een week door het landschap van mijn herinneringen. Het heeft alles te maken met het nieuwe hoofdstuk waar ik aan schrijf: Je herinneringen koesteren. Het is de een na laatste stap van het Stappenplan voor een gezond rouwproces. 

Het is een prachtig landschap. De meeste herinneringen heb ik al voorbij zien komen. Ik blijf dan even staan, kijk ernaar en met een vervuld hart wandel ik verder. Ik koester. Niets aan het handje.

Maar ja, het pad stijgt, daalt, kronkelt en ik kan niet om de hoek kijken. Dus ik loop ook tegen herinneringen aan die ik nog ieder heb gezien. Dat is heel verrijkend, maar niet altijd pijnloos.

Het venijn zit namelijk in de staart. Het klinkt zo mooi: je herinneringen koesteren. Deze herinneringen vervullen je met vreugde, liefde, dankbaarheid, trots. Ze zitten in je hart en je kunt ze ieder moment oproepen.

Maar nog niet alle herinneringen zaten in mijn hart. Hier en daar zat er nog één met een akelig randje. En die verschenen om de hoek.

Op akelige herinneringen zit een schuldgevoel en/of schaamte. In die herinnering ben je gekwetst of heb je de ander gekwetst. En het feit dat je niet terug kunt in de tijd, dat je het niet recht kunt zetten voegt daar ook nog spijt bij. Dat bedoel ik met het venijn zit in de staart.

Door schuld, schaamte en spijt voelen we ons klein, nietig en waardeloos. Het zijn hele belastende emoties. We willen het niet voelen. Rouwprocessen stagneren op het wegduwen van herinneringen. Ze zijn te akelig, te pijnlijk. Het wegduwen van je herinneringen is niet gezond voor je en niet effectief voor je rouwproces. Je blijft erdoor gebonden aan het verleden. Je bent niet vrij.

Ik wilde wel kruipend op mijn knieën,
terug in de tijd
om dingen recht te zetten.
Maar het kon niet.
Schuld, schaamte en spijt.
Ik kon het alleen maar voelen en toegeven
zodat ik mezelf kon helen.
Met compassie.

Na het helen van schuld, schaamte en spijt ben je opgelucht en bevrijd. Je voelt dat er een last van je af valt. Je kunt weer verder, het stroomt weer. Je hebt dan werkelijk het verleden los gelaten.

Hoe ga jij met herinneringen om?
Heb jij ook herinneringen waar je liever niet naar kijkt,
en al helemaal niet wilt voelen?
Stuur me gerust een berichtje via het contactformulier.

Hier lees je nog meer over Je Herinneringen Koesteren.