Het enige dat ik mis

is mijn lavasteen. Ik zit een beetje om het hand. Ik gebruik lavasteen om mijn haar te wassen. Het is goed voor mijn krullen en er zit geen zeep in. En hier in Ronda heb ik nog niemand gevonden die roca de lava verkoopt. Het is overigens wel een heel leuke zoektocht. Daarover later meer.

Nee, het is vreemd. Ik, die al heel snel heimwee had. Die de dagen naar de thuisreis kon aftellen. Ik ben nu hier en ik ben niet bezig met naar huis gaan…

Ik heb een compleet leven in Schipluiden, met kids, familie, vrienden, werk, hobby’s, een huis, een tuin. Ik zou me bezwaard moeten voelen, maar dat voel ik niet. Ik voel me vrij.

Ik had een paar dagen voor de kerst een inspirerende avond met vriendinnen. We deden een inzichtspel met vragen zoals: Waar ben je volgend jaar rond deze tijd trots op? Of, wat gun je jezelf? Of wat is je wens? Ik zei: ‘Schrijven op locatie.’ Ik hoorde het mezelf zeggen. Het was sneller dan ik.

Ik hoor het mezelf zeggen. En terwijl ik het hoor, weet ik dat het waar is. Dat voel ik aan de reactie van mijn lichaam. Ik voel mijn hart, alsof het drie keer zo groot wordt. En ik voel een warme stroom die op gang komt.
Oh ja, en mijn keel knijpt dicht. En nu ik dit schrijf voel ik het weer. De tranen lopen over mijn wangen.

De lieve vriendinnen vonden het prachtig. ‘Wauw Wil, moet je doen!’
Maar dat ik zo snel zou gaan, dat ik op eerste kerstdag zou boeken. En op 4 januari in Ronda zou zijn. Dat wist alleen de warme stroom.

En nu ben ik hier.
‘Is het niet ongezellig?’
‘Voel je je niet eenzaam?’
‘Je weet waar je het voor doet, toch?’
Nee, het is niet ongezellig, ik voel me niet eenzaam. Ik doe dit voor mezelf.

Wel heb ik af en toe enorm de behoefte om te delen. Delen wat ik zie en hoor, wat ik proef en ruik, wat en wie ik hier aanraak. En door wat of wie ik me laat aanraken.
Vooral de eerste week was overweldigend. Zoveel indrukken. Het was vervullend en soms had ik het gevoel dat ik óverstroomde. 

En dan deelde ik met jullie, met een paar mensen in Hollanda en met de lieve bergwandelaar en Ronda-kenner. Maar ik merkte dat ik daardoor energie verloor; dat ik meer uitdeelde dan dat ik overstroomde …

Wat ik deelde nam ik niet tot me. Ik ontving het niet zelf. De warme stroom stopte.

De warme stroom is een innerlijke beweging van ontvangen, creëren en delen. Het is ook een circulaire beweging, die continu ontvangt, creëert en deelt in volledige vrijheid. Ieder mens heeft die beweging in zich. En als je die beweging ervaart, als je die warme stroom voelt, is er niets te missen.

Met verwondering,
Willy