You Dutch women, you are so direct!

Andrew, een boomlange Schot, kijkt me grijnzend aan.
‘But you say it nice, very nice!’ 

Ik ontmoet Andrew and his love tijdens het concert van de Spaanse gitarist Paco. Na wat geklets over Spanish Guitars are we going for a beer! Ze weten een goede tapasbar en als we daar binnen stappen zij we de enige. Na een halfuur zit de zaak bomvol met Spanjaarden. Het klikt met de Schotten uit Edinburgh. We drinken, eten en kletsen over van alles.

Andrew heeft drie maanden in Hellevoetsluis gewerkt. ‘I met Dutch women’, zegt hij met een nog grotere grijns. ‘Well, this Dutch woman drinks only one glass, cause she has to find her way back home’. ‘No problem, we bring you to your appartement. Have another.’
Nice people, die Schotten.

De boomlange man draait zich om en bestelt met Schotse charme koffie en bier. Hij torent een halve meter boven Spanje uit. Ik zie hoe comfortabel hij is met zijn lengte. ‘Je valt wel op tussen de Spanjaarden, Andrew.’ ‘Ja, maar jij ook!’
Over direct gesproken.

Natuurlijk weet ik dat ik lang ben. Hier in Ronda wordt dat nog eens extra duidelijk. Met dit lange lijf ben ik langer dan de Spaanse man. Met dit lijf ben ik lang, mager en plat vergeleken met de Spaanse vrouwen. Dus ja, ik val hier op. Hier geef ik toe, was ik maar meer Spaans …

Als ik in Ronda vraag of ze vegetarische gerechten hebben, word ik soms bedenkelijk aangekeken. Als ik een vegetarische soep bestel, krijg ik er een gebakken eitje op. Als ik mijn bord niet leeg eet, willen ze zeker weten of het wel lekker was.
‘Si si, esta bieno!’

Maar de Spanjaarden zijn ook nieuwsgierig. In het begin vragen ze waar ik vandaan kom, of ik op vakantie ben, hoe lang ik blijf, of ik al in Cordoba ben geweest. Later willen ze weten of ik een man heb, of ik getrouwd ben, of ik kinderen heb. En waar zijn die kinderen dan, hier in Ronda? Niet hier in Ronda?! Ze vragen waarom ik alleen ben. En ze vragen waarom ik zo mager ben.
Over direct gesproken.

Zondag ontmoette ik een familie uit Cordoba. De eerste keer zette ik hen op de foto. Zij waren een dagje uit in Ronda. Ik was op weg naar de vallei voor een wandeling. Toen ik drie uur later terugkwam in de stad, liepen we elkaar weer tegen het lijf. Ik vroeg of ze het leuk hebben en wat ze hadden gedaan.
‘Eten, we hebben gegeten. Het was heerlijk!’
‘Hebben jullie alleen maar gegeten?’
‘Si si!’
Dan komt mijn Hollandse nuchterheid om de hoek. ‘Maar dan hoeven jullie vandaag niet meer te eten, toch?’ Ik ben ook nieuwsgierig.
‘No no!’ Om een uur of negen wordt er nog wat gegeten.
Waar laten die Spanjaarden dat?!

Dan wijst de Spaanse naar mijn lijf en ik begrijp dat ze ook zo lang en slank had willen zijn…
Ik houd van nieuwsgierige, directe mensen.