Een mooie intentie (voor 2020)

Bij de uitvaart zeiden we tegen elkaar dat we zijn naam zouden blijven uitspreken. Dat was een mooie intentie. Met een paar vriend(inn)en en mijn kindertjes bleven wij zijn naam of ‘pappa’ noemen: onder het eten, in de auto, in bad, tijdens een wandeling, voor het slapengaan, tijdens het tandenpoetsen, op de fiets, op vakantie, op zijn verjaardag, na een film, tijdens een spelletje, bij een liedje op de radio, voor schooltijd, bij de thee of een wijntje, tussen het shoppen door. Ondanks de pijn was het heel fijn en zo helend.

Maar voor mensen om ons heen was dat te pijnlijk, en het werd stil rond zijn naam. Zo stil dat ook ik mijn mond hield om mensen te sparen en om het gezellig te houden.
Later voelde ik die uitspreek-behoefte niet meer want ik voelde zijn naam in mijn hart.

Totdat ik een paar maanden geleden mijn optreden in het theater voorbereidde en weer heel sterk voelde dat ik zijn naam wilde uitspreken. En dat heb ik gedaan, op het podium, luid en duidelijk, vanuit mijn hart: ‘Frank Tegelaar’.

Gisteravond stond mijn buurman met een bos bloemen voor de deur omdat hij me wilde feliciteren met de voorstelling. Omdat ik Franks’ naam heb genoemd en omdat het hem zo goed deed. En ik ontving een berichtje van Franks’ beste vriend met zijn complimenten voor de voorstelling. ‘Fijn om jouw verhaal te horen en blij voor jou dat het goed met je gaat.’

Het is een mooie intentie om de naam van je dierbare te blijven uitspreken. Het is een manier om je lieverd in ere te houden, om waardering te voelen voor de mens en wat die mens voor jou heeft betekend. En al is het eerst pijnlijk, slaat je stem over of komt er nog helemaal niets uit je keel en vloeien er tranen; dat gaat voorbij.
Er komt een dag dat je de naam van je lieverd voelt in je hart. Dan voel je die warme resonantie van liefde, blijdschap, dankbaarheid en trots.
Dan ervaar je de kracht en de heling van deze mooie intentie.

Dus blijf de naam van je lieverd uitspreken, luid en duidelijk, voor jezelf of in jezelf.
Blijf de naam noemen van je beste vriend of buurman, collega, oma, huisdier, neef, leerling, docent, clubgenoot.
Dat is een mooie intentie, vanaf nu, tijdens de feestdagen, in 2020 en daarna.

Ik wens je hele fijne feestdagen!

Ben je benieuwd naar de voorstelling? Dit is de link: Verlies in nieuw perspectief