Open over verlies en rouw (3), Wat als hij er weer zou zijn?

In de maand februari vallen de sterfdag en verjaardag van Frank. We vieren de verjaardag van mijn dochter en ik gedenk een lieve vriendin, die helaas ook veel te vroeg is overleden. Toch is deze maand nooit beladen geweest, want rouwen doe je iedere dag.

Gezond rouwen
Doordat je iedere dag rouwt, kun je iedere dag de emotionele lading van die dag wegnemen. Dat doe je door terug te kijken naar wat je die dag hebt meegemaakt en daarbij hebt gevoeld. Misschien ben je in een situatie geweest waardoor je boos bent of je schaamt. Of je bent geconfronteerd met pijnlijke vragen en wist niet hoe je moest reageren.
Je geeft toe aan deze emoties en uit deze door bijvoorbeeld te huilen of diep in- en uit te ademen. Het gaat erom dat je al je gevoelens van die dag toelaat, doorvoeld en zo de lading wegneemt. Mooie, voedende gevoelens kunnen er ook zijn, zoals trots, dankbaarheid en liefde. Deze bewaar je in je hart.
Zo sluit je de dag af, slaap je goed en ben je de volgende dag fit en uitgerust. Dit is gezond rouwen.

Sterfdag werd ook peildag.
Het peilen van mijn gevoel, van mijn rouwproces en van mijn nieuwe leven deed ik ieder jaar op de sterfdag van Frank. En na een paar jaar ging ik mij beter voelen, krachtiger en kreeg ik meer waardering voor mezelf. Ik zag de vooruitgang, ik wist dat ik op de goede weg was. Franks sterfdag was altijd een dag waarop ik goed voor mezelf zorgde, weinig tot niets plande, lekker kookte, fijne muziek draaide en koffie dronk. Het was een dag voor mezelf, met troostcake.
Lees hier de blog: Troostcake, we gedenken maar maken het niet te zwaar.

Ware, open gesprekken
Door gezond te rouwen kunnen herdenkingsdagen juist de momenten bevatten voor ware, open gesprekken en het ophalen van herinneringen. Zo stelde ik deze vragen: ‘Wat als hij er weer zou zijn? Wat zou je dan doen? De antwoorden van mijn dochter en zoon kwamen vlot, zonder enige terughouding en met een aanstekelijk enthousiasme. We luisterden naar elkaar en genoten van elkaars fantasieën. Want ja, het is en blijft een fantasie …

Een fantasie: Wat als hij er weer zou zijn?
Ik floepte de vragen er zomaar uit: ‘Stel dat hij een weekje terug zou zijn? Wat zou je dan doen, wat zou je willen vertellen of laten zien?’
Vanuit een oprecht hart zeg ik dat ik het onwennig zou vinden als hij er weer zou zijn. Na zijn dood ben ik verder gegaan met mijn leven. Want het leven gaat echt verder. Er is zovéél veranderd! En ook ik ben zo veranderd.

Ik zou hem het huis laten zien, de vele aanpassingen en de dakkapellen. Je moet weten dat hij geen voorstander was van dakkapellen en waarschijnlijk met een zeer kritisch oog zal kijken. Ik zou hem zijn graf laten zien (best raar), en dat van zijn ouders. We zouden naar de plekken rijden waar de huizen uit onze jeugd staan of stonden. Hij zou enorm verbaasd zijn om alle veranderingen in de omgeving; de nieuwe wegen, de bedrijven, de nieuwe woonwijken her en der, de winkels.
Hij zou bijna van zijn stoel vallen van de enorme technische vooruitgang, zoals onze smartphones.

We zouden koffie drinken, eindeloos bijpraten en samen lunchen in de stad. Daarna hand in hand door de binnenstad wandelen, langs de panden waar zijn werk nog steeds zichtbaar is. Ik zou hem vertellen wat ik andere mensen aanwijs en vertel over zijn werk op de Markt, de Voldersgracht en de Beestenmarkt.

Thuis zou ik voor ons koken in mijn tajine, Marokkaanse bloemkool. Ik zie hem al argwanend de deksel lichten om te kijken of hij zich er aan gaat wagen of niet. Hij was nooit enthousiast om iets nieuws te proberen.

Ik zou hem vertellen hoe het ons is vergaan, wat we hebben meegemaakt en hoe het nu met ons gezin is. Ik vertel hoe mijn leven er nu uit ziet, welke nieuwe mensen ik heb ontmoet, wie nu mijn vrienden en vriendinnen zijn, wat mijn hobby’s zijn, waar en met wie ik op vakantie ben geweest.

Ik zou hem de boeken, de website en het Thuis-traject laten zien, en vertellen wat zijn plotselinge dood voor mij heeft betekend. Hoe ik daar zin aan heb kunnen geven en dat ik nu mensen help gezond te rouwen. Ik zou vertellen dat ik de studie heb afgemaakt waar hij niet echt achter stond. En dat ik daarna nog een studie heb gedaan…
We zouden constateren dat we uit elkaar zijn gegroeid.

Open over verlies en rouw
In mijn rouwproces om Frank werd ik herinnerd aan situaties in ons leven waarin we verschillende ideeën en behoeften hadden. We hebben die niet altijd naar elkaar uitgesproken en de frustratie tussen ons laten komen. Ik moest alsnog deze situaties zien en de boosheid doorvoelen om weer rust in mijn lijf te krijgen. En om verder te kunnen met mijn rouw en mijn leven. In volgende blogs ga ik hier meer over schrijven.

Je herinneringen koesteren is een stap in het Stappenplan voor een gezond rouwproces. Het gaat om al je herinneringen, ook de onprettige, pijnlijke die je liever wegdrukt. Als je je pijnlijke herinneringen blijft wegdrukken kun je vastlopen in je rouwproces. Je kunt een pijnlijke herinnering transformeren in een warme, mooie herinnering. Het brengt je liefde, rust en voortgang in je rouwproces. Heb jij akelige herinneringen die je liever niet wilt voelen? En wil je daarbij geholpen worden? Lees dan meer over het Rouwinzicht dat ik aanbied.

Voor reacties op deze blog kun je me een berichtje sturen: willy@effectiefrouwen.nl.  Ik antwoord altijd!